Konfesjonał akademicki

konfesjonal1

Są sprawy których sami nie rozwiążemy.

Są ciężary, których sami nie udźwigniemy.

Są przeszkody, których sami nie pokonamy.

Są grzechy, z którymi dalej już nie pójdziemy.

Konfesjonał akademicki

poniedziałki i piątki od 17:30

Kontakt

Kontakt w sprawach duszpasterskich:
Ks Arkadiusz Witkowski

 


DA Laboratorium Wiary

przy parafii Miłosierdzia Bożego

Sosnowiec ul. Jagiellońska 2

Jesteś tutaj:
Start > Studnia Jakubowa > W szkole Słowa Bożego
W szkole Słowa Bożego

W Liście Apostolskim Tertio millennio adveniente Jan Paweł II wyraził życzenie, aby chrześcijanie powrócili „z odnowionym zapałem do Biblii" (TMA 40). Powrót do Biblii zaczął się w Kościele od II Soboru Watykańskiego. W Konstytucji o Objawieniu Bożym (1965) wprost stwierdza się, że wierni „winni mieć szeroki dostęp do Pisma Świętego", które jest dla nich „utwierdzeniem wiary, pokarmem duszy oraz źródłem czystym i stałym życia duchowego" (KO 21, 22), co w praktyce oznacza przywrócenie Biblii całemu Ludowi Bożemu.

Droga Słowa Bożego do serc współczesnych ludzi jest jednak bardzo powolna i bolesna, a obecne pokolenie wykazuje silny rozdźwięk między Ewangelią a życiem. Potrzeba więc nowych inspiracji biblijnych, które pomogą rozbudzić żywy sens wiary u ludzi ochrzczonych i związanych z Kościołem oraz pomogą otworzyć się na tych, którzy „szczerym sercem szukają Boga".

 

 

Renesans przeżywa dziś modlitewna lektura Pisma Świętego, czyli lectio divina. Ta forma medytacyjnej lektury biblijnej jest wyrazem pierwotnego doświadczenia Izraela i Kościoła. Na temat tej praktyki istnieje bogata literatura z okresu Ojców Kościoła i z epoki średniowiecza.

Najnowszy dokument Papieskiej Komisji Biblijnej określa lectio divina jako „indywidualną lub zbiorową lekturę nieco dłuższego fragmentu Pisma Świętego, która pod wpływem działania Ducha Świętego przeradza się w medytację, modlitwę i kontemplację".

Nie chodzi zatem o proste odczytywanie tekstu biblijnego, ale o pogłębianą lekturę Pisma Świętego jako Słowa Bożego, a więc lekturę w wierze połączoną z otwarciem się na Ducha Świętego, który w przeszłości działał na autora piszącego, a współcześnie działa na czytającego.

„Pobożną lekturę" wyróżnia jej inicjacyjny charakter, a kolejne etapy wprowadzenia w misterium słowa Bożego to: czytanie (lectio), medytacja (meditatio), modlitwa (oratio) i kontemplacja (contemplatio), które winno przerodzić się w działanie, w życie (actio). Lektura tekstu biblijnego, która winna stawać się modlitwą i przemieniać życie, domaga się regularnej praktyki, ćwiczenia, a nawet pewnego rodzaju szkoły, stąd odnowioną formę lectio divina kard. Mamini nazywa „uporządkowanym ćwiczeniem osobistego słuchania Słowa Bożego".

Lectio divina jest więc ćwiczeniem, czyli jakąś aktywnością; doświadczeniem, na które ktoś się decyduje, aby konsekwentnie żyć i formować swoje życie według Pisma Świętego. Podjęcie tego rodzaju ćwiczenia duchowego jest w gruncie rzeczy wyborem stałej aktywności w modlitwie i działaniu. Jest to ćwiczenie uporządkowane i osobiste, chodzi bowiem o ćwiczenie mające prostą, wewnętrzną dynamikę, o której często zapomina się w trakcie lektury tekstu biblijnego. Dlatego Pismo Święte wydaje się dla wielu ludzi zbyt trudne, więc często dochodzą do wniosku, iż nie jest potrzebne w modlitwie.

Praktyka lectio divina jest przede wszystkim pokornym słuchaniem, mającym cechy słuchania Maryi, która po Zwiastowaniu powiedziała: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według Twego słowa" (Łk 1, 38). Jest to więc słuchanie żywego Słowa w postawie adoracji i oddania, które „stawia pytania, wskazuje kierunek, kształtuje życie" (NMI 39). W Piśmie Świętym nie powinno się szukać czegoś, co można by powiedzieć innym albo czegoś, co może zainteresować, lecz trzeba pozwolić, by Bóg mówił.

W medytacjach w rytmie lectio divina zostanie zachowany prosty schemat:

 

CZYTAJ! Wymagana jest atmosfera wyciszenia (może Ci towarzyszyć zapalona świeca). Przed lekturą należy wezwać pomocy Ducha Świętego;

wskazany tekst czytaj powoli i spokojnie.

ROZWAŻ! Po lekturze rozważ orędzie, które pragnie pomóc Ci w osobistej medytacji nad tekstem. Pytaj samego siebie: co Bóg chce mi powiedzieć przez dane Słowo?

MÓDL SIĘ! Medytacja słowa Bożego w sposób oczywisty prowadzi do modlitwy, dlatego spróbuj modlić się Słowem. Na zakończenie warto podjąć konkretne postanowienie wypływające z medytacji nad usłyszanym Słowem.{jcomments on}