Konfesjonał akademicki

konfesjonal1

Są sprawy których sami nie rozwiążemy.

Są ciężary, których sami nie udźwigniemy.

Są przeszkody, których sami nie pokonamy.

Są grzechy, z którymi dalej już nie pójdziemy.

Konfesjonał akademicki

poniedziałki i piątki od 17:30

Kontakt

Kontakt w sprawach duszpasterskich:
Ks Arkadiusz Witkowski

 


DA Laboratorium Wiary

przy parafii Miłosierdzia Bożego

Sosnowiec ul. Jagiellońska 2

Jesteś tutaj:
Start > Studnia Jakubowa
Studnia Jakubowa

"Studnia Jakubowa"

To spotkanie ze Słowem Bożym, odnajdywanie jego Prawdy w naszym życiu, poznawanie Ewangelii i zgłębianie jej przesłania.

Spotykamy się, co tydzień w niedzielę o godz. 20:00 w oratorium.

Jeśli odczuwasz potrzebę poznawania Jezusa przez Jego Słowo, przyjdź! Nie musisz być znawcą Pisma, możesz przyjść bez żadnego przygotowania. Przyjdź, posłuchaj, co Jezus mówi do Ciebie w Ewangelii.

W naszych spotkaniach jest czas nie tylko dla ducha, ale i dla ciała. Po spotkaniu ze Słowem gromadzimy się przy herbacie, ciastku... Mamy wtedy okazję, aby pogłębić nasze więzi oraz świętować bieżące wydarzenia.

Podczas tych spotkań natchnieni przez Ducha Świętego planujemy między innymi wspólne wyjazdy itp.

Zapraszamy!



Wielkim dobrem jest miłość
Kazanie św. Leona Wielkiego, papieża*

W Ewangelii świętego Jana czytamy te słowa Jezusa:

„Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”.

Ten sam Apostoł tak pisze w swoim liście:

Więcej…
 
Wierny opiekun i stróż
Kazanie świętego Bernardyna z Sieny O św. Józefie

Ogólna zasada szczególniejszych łask udzielanych człowiekowi jest następująca: gdy Boża Opatrzność chce kogoś obdarzyć jakąś wyjątkową łaską lub go wyróżnić wielką godnością, wtedy obsypuje go różnymi darami, które go zdobią i są potrzebne zarówno jemu samemu, jak i do spełnienia powierzonego mu zadania.

Sprawdziło się to jak najbardziej na osobie świętego Józefa, przybranego ojca Pana Jezusa Chrystusa i rzeczywistego oblubieńca królowej świata i Pani Aniołów. Ojciec przedwieczny wybrał go na wiernego opiekuna i stróża najświętszych swoich skarbów, to znaczy swojego Syna oraz Matki-Dziewicy, które to zadanie św. Józef spełnił jak najwierniej. Dlatego też rzekł mu Pan:

Więcej…
 
Chrystus jest drogą do światła, prawdy i życia
Z Komentarza św. Augustyna, biskupa, do Ewangelii św. Jana*

Nasz Pan mówi:

„Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia”.

Te słowa zawierają w sobie przykazanie i obietnice. Nie żądajmy bezwstydnie tego, co obiecuje, nie czyniąc tego, co nakazuje. Bo wtedy powie nam na sądzie: Czyś spełnił to, co przykazałem, skoro oczekujesz tego, co obiecałem? A cóż to nakazałeś, Panie, nasz Boże? To właśnie, com ci powiedział: abyś szedł za Mną. Pytałeś o życie. O jakie życie, jeśli nie o to, o którym powiedziano: ,,W Tobie jest źródło życia?”

Więcej…
 
Służmy Chrystusowi w ubogich
Kazanie św. Grzegorza z Nazjanzu, biskupa, O miłości ubogich*

„Błogosławieni miłosierni, mówi Chrystus, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

Nie najmniejsze miejsce wśród błogosławieństw przypada miłosierdziu. Albowiem: „Błogosławiony ten, kto myśli o biednym nędzarzu”, oraz „Dobrze się wiedzie człowiekowi, który lituje się i pożycza”. Trzymajmy się tego błogosławieństwa, zasłużmy na miano ludzi wyrozumiałych, bądźmy współczujący.

Więcej…
 
Tajemnica naszego odrodzenia
Z Komentarza św. Grzegorza Wielkiego, papieża, do Księgi Hioba* 

Błogosławiony Hiob jest obrazem Kościoła. Jego głos jest czasem głosem Kościoła, czasem znów głosem Chrystusa. A gdy przemawia głosem członków Kościoła, to w jego słowach rozlega się z nagła głos Chrystusa. A mówi tak:

„Rąk moich nie skalałem występkiem i moja modlitwa jest czysta”.

Rąk swoich nie skalał występkiem Ten, który grzechu nie popełnił i w Jego ustach nie było podstępu, a jednak poniósł mękę krzyża dla naszego zbawienia. On jeden wzniósł ku Bogu modlitwę czystą, bo nawet wśród bólów męki modlił się za swoich prześladowców i prosił:

Więcej…
 
Dar ducha
Z Traktatu Tertuliana, kapłana: „O modlitwie”*

Modlitwa jest tą duchową daniną, która położyła kres dawnym ofiarom.

„Co mi po mnóstwie waszych ofiar, mówi Pan. Syt jestem całopalenia kozłów i łoju i tłustych cielców, krew wołów i baranów Mi obrzydła. Kto tego żądał od was?”

Więcej…
 
Błogosławieni czystego serca
Z Księgi św. Teofila z Antiochii, biskupa: „Do Autolika”*

Jeżeli powiesz: „Pokaż mi twojego Boga”, odpowiem: Pokaż mi kim jesteś, a ja ci pokażę mego Boga. A więc pokaż, co widzi twój umysł i co słyszy twoje serce.

Bo oczy ciała widzą to, co się dzieje w świecie nas otaczającym i rozróżniają rozmaite rzeczy, światło i ciemności, to, co białe, i to, co czarne, brzydotę i piękno, harmonię i nieład, to, co kształtne i niekształtne, nadmiary i braki. Również uszy chwytają tony wysokie, niskie i miłe. Otóż to samo da się powiedzieć o sercu i umyśle, aby mogły dosięgnąć Boga.

Więcej…
 
Modlitwa, post, miłosierdzie!
Kazanie św. Piotra Chryzologa, biskupa*

Modlitwa, post, miłosierdzie! Oto, bracia, dzięki tym trzem trwa wiara, sprawdza się pobożność, nie ginie cnota. To, o co prosi modlitwa, wyjedna post, a otrzyma miłosierdzie. Modlitwa, miłosierdzie i post tworzą jedno i wzajemnie się ożywiają.

Post jest duszą modlitwy, a duszą postu jest miłosierdzie. Tych trzech rzeczy nikt nie rozłączy, bo są nieroz-dzielne. Jeżeli ktoś posiada tylko jedno z nich, albo nie posiada wszystkich trzech razem, nic nie posiada. A więc ten, kto się modli, niech pości; ten, kto pości, niech będzie miłosierny; niech otwiera swoje serce proszącemu ten, który prosząc pragnie być wysłuchany. Ten jest wysłuchany przez Boga, kto nie odrzuca proszącego.

Więcej…
 
Ten, kto się chlubi, niech się chlubi w Panu

Kazanie św. Bazylego Wielkiego, biskupa: „O pokorze”*

„Mędrzec niech się nie szczyci swą mądrością, siłacz niech się nie chełpi swoją siłą, ani bogaty niech się nie przechwala swym bogactwem”.

Czym więc prawdziwie należy się szczycić i na czym polega wielkość człowieka?

„Raczej kto chce się szczycić, niech się szczyci tym, że Mnie poznaje, iż jestem Panem”.

Więcej…
 
Nadeszła Samarytanka

Z Komentarza św. Augustyna, biskupa, do Ewangelii św. Jana*

„Nadeszła kobieta, by zaczerpnąć wody”. Ta kobieta jest obrazem Kościoła, który ma dostąpić usprawiedliwienia. Takie bowiem jest znaczenie wydarzenia opisanego w Ewangelii. Ta kobieta nie przeczuwa tego, co ją czeka; spotyka Jezusa, a On z nią rozmawia. Zastanówmy się nad tym opisem, rozważmy, czemu to „nadeszła kobieta z Samarii, by zaczerpnąć wody”. Otóż Samarytanie, jako cudzoziemcy, nie należeli do narodu żydowskiego. Samarytanka jest typem Kościoła powołanego spośród pogan, etnicznie obcych Żydom. Należy więc to do całości obrazu, że wywodzi się ona z plemienia, z którym Żydzi nie utrzymywali kontaktów.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 następna > ostatnia >>

Strona 3 z 8